اغلب زنان، واژینیسموس را به صورت انقباض و درد ناگهانی، در هنگام نزدیکی، توصیف می کنند. این مشکل ناشی از انقباض خود به خود و غیرارادی عضلات کف لگن است و اراده فرد در آن نقشی ندارد. و در اوایل خانم تمایل شدید به ارتباط جنسی دارد و تحریک پذیری زیاد است اما به مرور زمان تجربه درد و ترس از رابطه دردناک منجر به بروز بی میلی جنسی در زن می گردد . زنان ممکن است در هر سن و مرحله ای از زندگی شان، واژینیسموس را تجربه کنند. این عارضه براساس زمان شروع و بروز درد به دو دسته اولیه و ثانویه تقسیم بندیی می شود. واژینیسموس اولیه به مواردی اطلاق می شودکه زن در اولین تجربه جنسی دچار انقباض واژن شود و مرد در هنگام دخول با مانع مواجه می شود. واژینیسموس ثانویه، به تجربه انقباضات واژن بعد از یک دوره رابطه جنسی موفق گفته می شود و زن ممکن است پس از سال ها انجام رابطه جنسی بر اثر مشکلی مانند عفونت و بیماریهای روانپزشکی و اختلاف با همسر خود ، دچار درد و انقباض در هنگام دخول شود.
علل واژینیسموس
اختلال واژینیسموس یک بیماری سایکو سوماتیک است. یعنی هم دلایل جسمی و هم دلایل روانی دارد که هر دوی آنها به یک اندازه مهم هستند. قبلا تصور می شد که این بیماری، یک بیماری روانی و ذهنی است. اینها تصورات اشتباهی بودند که از طرف جامعه و همسر به خانم ها القا می شدند. اما دلایل جسمی در بروز این بیماری نقش مهمی دارند.تجربیات زندگی برای افراد گوناگون، متفاوت بوده است و بدن برخی زنان با واژینیسموس به انجام فعالیت جنسی واکنش نشان می دهد. مقاربت شتابزده در شب اول ازدواج و تجربه دردناک ناشی از این مسئله، نا آگاهی از آناتومی و عملکرد دستگاه تناسلی زن و نیز نا آشنایی با روش های فعالیت جنسی، تحصیلات و ترسهای مختلف از عمده ترین علت هایی هستند که باعث بروز این اختلال می شوند. بعضی از علت های واژینیسموس در زیر آمده است:
– سابقه بیماری، جراحی و مداخلات پزشکی
– تفاوت های فرهنگی زن و شوهر درباره روابط جنسی
– ترس از آسیب و صدمه شدید در طی نزدیکی
– اطلاعات غلط و نا آگاهی درباره فعالیت جنسی یا احساس گناه در این مورد
– دریافت اطلاعات غلط از والدین و همسالان درباره روابط و فعالیت جنسی
– سابقه خشونت و سوء استفاده جنسی
– سابقه دخول ناموفق
-تحصیلات بالا
-سابقه اضطراب و ترس
– ترس از عفونت
– ترس از بارداری و …
درمان:
گریدهای مختلف واژینیسموس را می توان با ریلکس کردن عضلات واژن و جلوگیری از انقباض آنها درمان کرد. درمانگران با توجه به شدت عارضه و دلایل از روشهای مختلف برای درمان دخول ناممکن استفاده می کنند.روش های درمانی شایعتر: مشاوره و آموزش و رفتاردرمانی، استفاده از دیلاتورها و روش های درمانی کمتر شایع: استفاده از لیزر، بوتاکس و...
منبع: ESSM Manual of Sexual Medicine,2015