دیدن کلمه «مثبت» در جواب آزمایش HPV میتواند اضطرابآور باشد؛ بهخصوص وقتی نام این ویروس را در کنار سرطان دهانه رحم شنیدهاید. اما مثبتشدن آزمایش HPV به معنی سرطان نیست. این نتیجه فقط میگوید نوعی از ویروس پاپیلومای انسانی در نمونه پیدا شده است. برای فهمیدن میزان اهمیت آن باید ژنوتایپ ویروس، نتیجه پاپاسمیر، سن، سابقه آزمایشهای قبلی و وضعیت سیستم ایمنی را کنار هم گذاشت.
این مقاله عمدتاً درباره آزمایش HPV انجامشده روی نمونه دهانه رحم یا سرویکس است. اگر نمونه از زگیل، واژن، مقعد، دهان یا محل دیگری گرفته شده، مسیر بررسی ممکن است متفاوت باشد.
آزمایش HPV معمولاً DNA یا RNA انواع پرخطر ویروس را در سلولهای دهانه رحم جستوجو میکند. بنابراین عبارتهایی مانند High-risk HPV detected، hrHPV positive یا «HPV پرخطر مثبت» یعنی ماده ژنتیکی دستکم یکی از انواع پرخطر ویروس در نمونه شناسایی شده است.
این جواب بهتنهایی مشخص نمیکند:
آزمایش HPV با پاپاسمیر یکسان نیست. آزمایش HPV خود ویروس را بررسی میکند، درحالیکه پاپاسمیر بهدنبال تغییرات غیرطبیعی سلولهای دهانه رحم است. به همین دلیل کاملاً ممکن است HPV مثبت باشد، اما پاپاسمیر نتیجه طبیعی یا NILM داشته باشد. این دو نتیجه متناقض نیستند؛ یعنی ویروس پیدا شده، ولی هنوز تغییر غیرطبیعی قابلمشاهدهای در سلولها دیده نشده است.
بیش از ۲۰۰ نوع HPV شناخته شده است، اما همه آنها رفتار یکسانی ندارند. ژنوتایپ یعنی شمارهای که نوع ویروس را مشخص میکند.
HPV نوع ۶ و ۱۱ عامل بیشتر زگیلهای تناسلی هستند. این انواع معمولاً سرطانزا محسوب نمیشوند و با انواع پرخطری که در غربالگری سرطان دهانه رحم بررسی میشوند متفاوتاند.
وجود زگیل تناسلی نیز بهخودیخود به معنی بالا بودن خطر سرطان دهانه رحم نیست. البته ممکن است یک فرد همزمان به بیش از یک ژنوتایپ مبتلا باشد.
حدود ۱۲ ژنوتایپ HPV بهطور قطعی پرخطر و سرطانزا شناخته میشوند. بسیاری از کیتهای آزمایشگاهی نیز مجموعهای شامل ۱۴ نوع را گزارش میکنند. مهمترین آنها عبارتاند از:
بعضی برگهها فقط HPV 16 و 18 را جداگانه گزارش میکنند و سایر ژنوتایپها را با عبارت Other high-risk HPV نشان میدهند. این عبارت یعنی یک یا چند نوع پرخطر غیر از ۱۶ و ۱۸ شناسایی شده است؛ نه اینکه همه آنها مثبت باشند.
مثبتبودن همزمان چند ژنوتایپ نیز لزوماً نشاندهنده شدت بیشتر بیماری نیست. تصمیم پزشکی بیشتر بر اساس نوع ژنوتایپ، نتیجه سلولشناسی و سابقه بیمار گرفته میشود، نه صرفاً تعداد انواع مثبت.
بر اساس اطلاعات مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای آمریکا، حدود ۹ مورد از هر ۱۰ عفونت HPV طی دو سال بدون ایجاد مشکل جدی توسط سیستم ایمنی مهار و غیرقابلشناسایی میشوند.
سرطان معمولاً حاصل یک تست مثبت منفرد نیست. عامل اصلی، باقیماندن طولانیمدت یک نوع پرخطر و ایجاد تغییرات سلولی درماننشده است. طبق سازمان جهانی بهداشت، تبدیل تغییرات غیرطبیعی دهانه رحم به سرطان در افرادی با سیستم ایمنی طبیعی معمولاً حدود ۱۵ تا ۲۰ سال زمان میبرد. این روند در افراد دارای ضعف ایمنی، از جمله HIV درماننشده، ممکن است سریعتر باشد.
دو ژنوتایپ HPV 16 و 18 عامل حدود ۷۰ درصد سرطانهای دهانه رحم در جهان هستند. اما این عدد اغلب اشتباه تفسیر میشود: منظور این نیست که ۷۰ درصد افراد دارای HPV 16 یا 18 به سرطان مبتلا میشوند؛ بلکه از میان سرطانهای ایجادشده، حدود ۷۰ درصد با این دو نوع ارتباط دارند.
در دادههایی که مبنای راهنمای ASCCP بودهاند، فردی با HPV پرخطر مثبت، پاپاسمیر طبیعی و سابقه نامشخص، حدود ۲٫۱ درصد احتمال داشت که در همان زمان تغییر شدید پیشسرطانی موسوم به CIN3+ داشته باشد. CIN3+ یک اصطلاح ترکیبی برای ضایعه پیشسرطانی شدید و موارد معدود سرطان است و نباید آن را معادل سرطان دانست.
بنابراین خطر یک عدد ثابت نیست. ترکیب HPV 16 یا 18، پاپاسمیر غیرطبیعی، تداوم عفونت، مصرف دخانیات، HIV، مصرف داروهای سرکوبکننده ایمنی و سابقه ضایعات دهانه رحم میتواند آن را تغییر دهد.
فقط شنیدن جمله «HPV مثبت است» برای تصمیمگیری کافی نیست. نسخه کامل گزارش را نگه دارید و این موارد را پیدا کنید:
نتایج قبلی HPV، پاپاسمیر، کولپوسکوپی و نمونهبرداری را نیز همراه این گزارش نگه دارید. سابقه آزمایشها گاهی مسیر پیگیری را کاملاً تغییر میدهد.
یک نتیجه HPV مثبت را نباید جدا از پاپاسمیر تفسیر کرد. مسیرهای رایج در راهنماهای خطرمحور چنیناند:
| ترکیب نتیجه | اقدام رایج |
|---|---|
| HPV 16 یا 18 مثبت، حتی با پاپاسمیر طبیعی | معمولاً کولپوسکوپی |
| سایر انواع پرخطر همراه با پاپاسمیر طبیعی و بدون سابقه مهم | معمولاً تکرار آزمایش مبتنی بر HPV پس از یک سال |
| HPV مثبت همراه با ASC-US یا LSIL | در بسیاری از موارد کولپوسکوپی؛ گاهی با توجه به نتیجه منفی قبلی، تکرار یکساله |
| ASC-H، AGC یا HSIL | ارزیابی سریعتر و معمولاً کولپوسکوپی، صرفنظر از نتیجه HPV |
| تداوم HPV مثبت در دو نوبت متوالی | معمولاً کولپوسکوپی |
| پاپاسمیر غیرقابلارزیابی | تکرار سلولشناسی در زمانی کوتاه؛ در HPV 16 یا 18 ممکن است کولپوسکوپی لازم باشد |
این جدول نسخه سادهشده راهنماست. سن، بارداری، ضعف ایمنی، سابقه درمان ضایعات و نتایج چند سال قبل میتوانند توصیه را تغییر دهند.
HPV مثبت بدون علامت معمولاً یک اورژانس پزشکی نیست، اما نباید پیگیری آن را ماهها یا سالها فراموش کرد. پزشک با بررسی گزارش کامل مشخص میکند که به تکرار آزمایش نیاز دارید یا کولپوسکوپی.
در کولپوسکوپی، پزشک دهانه رحم را با نور و بزرگنمایی بررسی میکند و در صورت مشاهده ناحیه مشکوک، نمونهبرداری انجام میدهد. درخواست کولپوسکوپی به معنی تشخیص سرطان نیست؛ هدف آن پیدا کردن یا ردکردن تغییرات پیشسرطانی است.
اگر خونریزی غیرعادی پس از رابطه جنسی، خونریزی بین قاعدگیها یا پس از یائسگی، ترشح بدبو یا خونی، درد مداوم لگن یا ضایعه غیرعادی دارید، منتظر زمان آزمایش بعدی نمانید و زودتر معاینه شوید.
درمان تأییدشدهای که مستقیماً HPV بدون علامت را از بدن پاک کند وجود ندارد. داروها و روشهای پزشکی برای درمان پیامدهای عفونت، مانند زگیل یا ضایعات پیشسرطانی، استفاده میشوند؛ نه برای ازبینبردن فوری خود ویروس.
مکملها، قارچهای دارویی، ژلهای واژینال، اوزونتراپی، دوش واژینال و محصولات تبلیغشده با عنوان «درمان قطعی HPV» جایگزین پیگیری پزشکی نیستند. مصرف خودسرانه بعضی محصولات واژینال حتی میتواند باعث التهاب شود یا ارزیابی نمونه بعدی را دشوار کند.
در مقابل، ترک سیگار اهمیت واقعی دارد؛ زیرا مصرف دخانیات احتمال ماندگاری HPV و پیشرفت ضایعات دهانه رحم را افزایش میدهد.
قبل از پایان ویزیت دقیقاً مشخص کنید:
تاریخ پیگیری را همان لحظه در تقویم ثبت کنید. مهمترین خطر در بیشتر موارد HPV مثبت، خود نتیجه آزمایش نیست؛ بلکه قطع یا فراموشکردن پیگیری است.
HPV عفونتی بسیار شایع است و ممکن است سالها بدون علامت باقی بماند یا پس از مدتی دوباره قابلشناسایی شود. بنابراین جواب مثبت جدید نمیتواند زمان انتقال را تعیین کند و بهتنهایی مدرکی برای خیانت هیچیک از طرفین نیست.
میتوانید گفتوگو را اینگونه شروع کنید:
«در آزمایش من HPV پیدا شده است. این ویروس خیلی شایع است و ممکن است سالها بدون علامت باقی بماند، بنابراین آزمایش مشخص نمیکند چه زمانی یا از چه کسی منتقل شده. بیشتر موارد خودبهخود مهار میشوند، اما لازم است من پیگیری پزشکی را انجام بدهم. بهتر است درباره واکسن، رابطه محافظتشده و سلامت هر دوی ما با پزشک مشورت کنیم.»
بر اساس راهنمای CDC، شریک جنسی معمولاً به آزمایش روتین HPV نیاز ندارد. برای مردان نیز آزمایش استاندارد و تأییدشدهای برای تعیین «وضعیت کلی HPV» وجود ندارد. اگر همسر شما دهانه رحم دارد، باید غربالگری معمول خود را طبق سن و سابقه پزشکی ادامه دهد؛ صرف مثبتشدن HPV در شریک، الزاماً به معنی نیاز به آزمایشهای بیشتر از برنامه معمول نیست.
کاندوم احتمال انتقال را کاهش میدهد و ممکن است به کوتاهترشدن دوره عفونت کمک کند، اما محافظت کامل ایجاد نمیکند؛ زیرا HPV میتواند پوست نواحی پوشاندهنشده را هم درگیر کند. اگر زگیل تناسلی فعال وجود دارد، بهتر است تا برطرفشدن زگیلها از تماس جنسی مستقیم با ناحیه درگیر خودداری شود.
زمان تکرار آزمایش برای همه یکسان نیست. در بسیاری از افرادی که یکی از انواع پرخطر غیر از ۱۶ و ۱۸ دارند و پاپاسمیرشان طبیعی است، تکرار آزمایش HPV یا آزمایش همزمان HPV و پاپاسمیر پس از یک سال توصیه میشود.
هدف از این فاصله، تشخیص عفونت گذرا از عفونت ماندگار است. تکرار آزمایش چند هفته یا چند ماه بعد معمولاً اطلاعات مفیدی نمیدهد و میتواند بدون تغییر تصمیم درمانی، اضطراب و هزینه را افزایش دهد.
اگر یک سال بعد HPV همچنان مثبت باشد، بهویژه اگر دو نتیجه مثبت متوالی ثبت شده یا پاپاسمیر غیرطبیعی شده باشد، معمولاً کولپوسکوپی مطرح میشود. اگر نتیجه منفی شود، فاصله آزمایش بعدی باز هم به سابقه قبلی بستگی دارد. یک نتیجه منفی پس از HPV مثبت همیشه به معنی بازگشت فوری به فاصله پنجساله غربالگری نیست.
در افراد درمانشده بهعلت CIN2، CIN3 یا AIS، برنامه کاملاً متفاوت است. بر اساس بهروزرسانی راهنمای ASCCP، معمولاً سه آزمایش HPV یا آزمایش همزمان منفی در ماههای ۶، ۱۸ و ۳۰ پس از درمان لازم است تا فاصله آزمایشها به سه سال افزایش پیدا کند. مراقبت سهساله باید دستکم ۲۵ سال ادامه یابد.
بارداری، HIV، پیوند عضو، مصرف داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی، سابقه سرطان یا ضایعات پیشسرطانی و برداشتن رحم میتوانند برنامه را تغییر دهند. این افراد نباید صرفاً از یک جدول عمومی برای تعیین زمان پیگیری استفاده کنند.
واکسن HPV عفونتی را که هماکنون وجود دارد درمان نمیکند و زمان پاکشدن آن را کاهش نمیدهد. بااینحال، ممکن است در برابر ژنوتایپهایی که فرد هنوز به آنها مبتلا نشده محافظت ایجاد کند.
طبق توصیه CDC، واکسیناسیون جبرانی برای افراد واکسینهنشده تا ۲۶سالگی توصیه میشود. در سنین ۲۷ تا ۴۵ سال، تصمیمگیری باید با توجه به احتمال مواجهههای آینده، سابقه واکسیناسیون و شرایط فردی با پزشک انجام شود. برنامههای ملی کشورها ممکن است متفاوت باشند.
واکسن جایگزین پاپاسمیر، آزمایش HPV یا کولپوسکوپی نیست. حتی فرد واکسینهشده نیز باید غربالگری توصیهشده را ادامه دهد.
این پرسشها کمک میکنند با یک برنامه روشن از مطب خارج شوید:
خیر. پاپاسمیر ظاهر سلولها را بررسی میکند، اما آزمایش HPV وجود ویروس را میسنجد. ممکن است ویروس وجود داشته باشد ولی هنوز تغییر سلولی ایجاد نکرده باشد.
خیر. انواع ایجادکننده بیشتر زگیلهای تناسلی، بهویژه HPV 6 و 11، معمولاً با انواع پرخطر سرطانزا متفاوتاند. بسیاری از عفونتهای پرخطر نیز هیچ علامت یا زگیلی ایجاد نمیکنند.
خیر. آزمایش HPV زمان انتقال و فرد انتقالدهنده را مشخص نمیکند. عفونت میتواند سالها خاموش بماند یا دوباره فعال شود.
برای شریک مرد آزمایش روتین HPV توصیه نمیشود. شریکی که دهانه رحم دارد باید برنامه معمول غربالگری خود را براساس سن و سابقه پزشکی ادامه دهد.
در نبود زگیل یا ضایعه دردناک، معمولاً ممنوعیت مطلق وجود ندارد. کاندوم میتواند احتمال انتقال را کاهش دهد، اما محافظت کامل ایجاد نمیکند. در صورت وجود زگیل فعال بهتر است تا برطرفشدن آن از تماس مستقیم با ناحیه درگیر اجتناب شود.
خود عفونت HPV معمولاً مانع بارداری یا ادامه آن نمیشود. بااینحال، بعضی ضایعات پیشسرطانی و روشهای درمانی دهانه رحم ممکن است برای بارداری آینده اهمیت داشته باشند؛ بنابراین قصد بارداری را قبل از هر درمان به پزشک اطلاع دهید.
بله. نتیجه مثبت بعد از چند آزمایش منفی ممکن است ناشی از مواجهه جدید یا فعالشدن دوباره عفونت قدیمی باشد. آزمایش معمولاً نمیتواند این دو حالت را از هم تشخیص دهد.
جواب آزمایش HPV مثبت یک علامت خطر برای پیگیری است، نه تشخیص سرطان. بیشتر عفونتها طی یک تا دو سال مهار میشوند. آنچه اهمیت دارد، بررسی ژنوتایپ، خواندن نتیجه پاپاسمیر، درنظرگرفتن سوابق قبلی و انجام بهموقع آزمایش بعدی یا کولپوسکوپی است.
اگر HPV 16 یا 18 مثبت شده، پاپاسمیر تغییرات مهمی مانند ASC-H، AGC یا HSIL نشان داده، عفونت در آزمایشهای متوالی باقی مانده یا خونریزی و علائم غیرعادی دارید، ارزیابی پزشکی را عقب نیندازید. پیگیری منظم میتواند تغییرات پیشسرطانی را پیش از تبدیلشدن به سرطان شناسایی و درمان کند.
این مطلب برای آموزش عمومی نوشته شده و جایگزین تفسیر نتیجه توسط متخصص زنان یا پزشک آشنا با سابقه پزشکی شما نیست.
متخصص سلامت باروری و دارندهٔ فلوشیپ پزشکی جنسی؛ عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی. فعالیت دکتر کشاورز سالهاست که بر آموزش، پژوهش و مشاورهٔ تخصصی در حوزهٔ سلامت باروری و جنسی متمرکز است. با این باور که دانش درست و علمی در این حوزه باید به زبان ساده و قابلفهم در اختیار همه قرار بگیرد.
دربارهٔ دکتر کشاورزمحتوای این صفحه با هدف آموزش عمومی تهیه شده و جایگزین مشاورهٔ حضوری با پزشک نیست.