تروماهای کودکی و تأثیر آن‌ها بر روابط

شاید باورش سخت باشد اما تروماهای دوران کودکی می‌توانند در روابط بزرگسالی هم ظاهر شوند. این آسیب‌‌ها باعث بروز واکنش‌هایی شبیه به رفتارهای کودکانه می‌شود که از اعتماد و صمیمیت رابطه می‌کاهد.

در زمان مشاجره، زوج‌ها ممکن است از کلمات و رفتارهایی استفاده کنند که مشابه واکنش‌های کودکانه است. مانند تهدید به ترک رابطه یا انتقادهای شدید. این کارها می‌توانند به‌جای حل مشکل، تنها آن را تشدید کرده و آسیب‌های عاطفی بیشتری به بار آورد.

چگونه می‌توان از این بازگشت‌های احساسی جلوگیری کرد؟
اولین گام در جلوگیری از این رفتار‌ها، شناسایی محرک‌ها و عوامل تحریک‌کننده است. این ممکن است شامل شناسایی کلمات، لحن صدا یا حالات بدن باشد. برای مدیریت بهتر این واکنش‌ها، مراحل زیر پیشنهاد می‌شود:

مرحله ۱: شناسایی محرک‌ها
زوج‌ها باید به یکدیگر کمک کنند تا کلمات، جملات یا حالاتی که موجب بازگشت به حالت کودکانه می‌شود را شناسایی کنند. برای مثال:
«وقتی بالای سرم می‌ایستی و با لحنی تند حرف می‌زنی، احساس می‌کنم در گوشه‌ای گیر افتاده‌ام و در خطرم. می‌خواهم فرار کنم، اما احساس می‌کنم فلج شده‌ام.»

مرحله ۲: توجه به واکنش‌های بدنی
در این مرحله، توجه به واکنش‌های بدنی هنگام خشم یا ناراحتی، بسیار مهم است. این احساسات می‌تواند به شما هشدار دهد که در حال بازگشت به حالت کودکانه هستید. برای مثال:
«احساس می‌کنم گلویم تنگ شده. انگار می‌خواهم فریاد بزنم، اما هیچ صدایی بیرون نمی‌آید.»

مرحله ۳: بازپس‌گیری گذشته خود
ممکن است احساس کنید که به سنین گذشته برگشته‌اید. برای مثال:
«احساس می‌کنم با مادرم در حال بحث هستم و هیچ‌وقت نمی‌توانم نظر خود را بیان کنم. احساس درماندگی می‌کنم.»

مرحله ۴: تمرین حمایت متقابل
هنگامی که یکی از طرفین به تروماهای کودکی بازمی‌گردد، حمایت از او ضروری است. باید به یکدیگر یادآوری کنید که در امنیت هستید و هیچ تهدیدی وجود ندارد.

این مراحل می‌تواند به زوج‌ها کمک کند تا از تکرار آسیب‌های عاطفی جلوگیری کنند و روابط سالم‌تری بسازند. ممکن است در ابتدا با چالش‌هایی روبه‌رو شوند، اما با تمرین مداوم، می‌توانند احساسات خود و شریکشان را بهتر درک و مدیریت کنند.

در نهایت، داشتن همدلی و حمایت متقابل در هنگام یادآوری آسیب‌های گذشته، بسیار مهم است
تروماهای دوران کودکی می‌توانند تأثیرات عمیقی بر روابط بزرگسالی بگذارند، اما با آگاهی و تلاش مشترک، می‌توان این چالش‌ها را مدیریت کرد و به روابطی صمیمی و سالم دست یافت.

دکتر زهره کشاورز
منبع